W statystykach, które dokumentują te osiągnięcia, uczeń traktowany jest jako środek do celu, jednostka, która obniża lub podwyższa słupki wykresu, a nie jako cel sam w sobie, osoba, której należy towarzyszyć w dorastaniu i w życiowych wyborach w trzech kluczowych latach tuż przed i zaraz po osiągnięciu pełnoletności.

Jak sprawić, żeby trzy lata liceum były czasem prawdziwie przeżywanej, pięknej i radosnej młodości, a nie tylko i wyłącznie okresem spędzonym nad książkami? A jednocześnie jak skutecznie przygotować młodzież do osiągnięcia jak najlepszych wyników egzaminu maturalnego, co otworzy jej drogę na wymarzone uniwersytety, a tym samym da możliwość spełniania marzeń i ambicji?  Jak przy tym uniknąć wyścigu szczurów, sztucznej konkurencji, rozbuchanych ponad miarę ambicji i atmosfery niezdrowego współzawodnictwa, które są na porządku dziennym w wielu renomowanych liceach?

Co roku w Liceum Sióstr Urszulanek w Poznaniu rozpoczyna naukę grupa kilkudziesięciu młodych ludzi, poszukujących swojego miejsca w świecie.  Pochodzą z wielu miejscowości, kończyli różne gimnazja, posiadają rozmaite talenty i zdolności. Niektórzy mają już określone zainteresowania, które pragną rozwijać, i cele, do których dążą; inni dopiero je odkrywają. Każda z tych osób oczekuje od szkoły, w której w ciągu najbliższych trzech lat będzie spędzać większość swojego czasu, szeroko pojętej pomocy, rady, wskazania najlepszych możliwości wyboru.

Pierwszym zadaniem szkoły jest stworzenie środowiska, w którym każdy uczeń zostanie zauważony. Służą temu mało liczne (do 20 osób) klasy i jeszcze mniejsze grupy językowe. Dzięki tak kameralnym warunkom możliwe jest prawdziwie indywidualne podejście nauczycieli do uczniów, rozpoznanie ich zdolności i predyspozycji oraz czuwanie nad ich rozwojem. Łatwiejsze jest także nadrobienie niedociągnięć i braków, które powstały niekiedy na poprzednich etapach edukacji i mogłyby zaważyć na wyniku matury zwłaszcza z przedmiotów obowiązkowych. Dla samych uczniów oznacza to dużą swobodę w nawiązywaniu kontaktów (także tych międzyklasowych), znajomości, przyjaźni i współpracy. Zaangażowanie nauczycieli, praca w niewielkich grupach, indywidualizacja procesu nauczania, system zajęć dodatkowych (uzupełniających dla tych, którzy mają kłopoty i ponadprogramowych dla ambitnych czy szczególnie uzdolnionych) zapewniają możliwość rozwoju każdemu dziecku, pomagają maksymalnie wykorzystać jego potencjał, zachęcają do nieustannego podwyższania poprzeczki i pokonywania własnych słabości.

Uczniowie uzdolnieni i pracowici osiągają dzięki temu piękne rezultaty. Wielu z nich zdaje maturę z wynikami powyżej 90%, osiąga sukcesy w konkursach i olimpiadach przedmiotowych, podejmuje studia na obleganych kierunkach prestiżowych uczelni. Naszych absolwentów licznie można spotkać na medycynie, farmacji, prawie, psychologii, na wydziałach filologicznych i artystycznych. Nastawieni na osiąganie jak najlepszych wyników, nie boimy się jednak wyzwań dydaktycznych i potrafimy przygotować do egzaminu dojrzałości każdego, kto chce pracować. Pomagamy uzupełnić wiedzę i nadrobić zaległości, często niezawinione przez ucznia (spowodowane stanem zdrowia czy kłopotami z przystosowaniem się do zasad rządzących społecznością w poprzedniej szkole).

Personalizacja procesu kształcenia i atmosfera panująca w szkole sprawiają, że każdy znajduje swoją ścieżkę zdobywania wiedzy i kroczy nią we właściwym dla siebie tempie. Młodzież uczy się współpracy i życia w społeczeństwie, nie poddawana zbyt silnej presji przez najzdolniejszych kolegów i nie spowalniana w pracy przez cudze niedociągnięcia czy zaległości. Staramy się, aby nasi uczniowie pracowali maksymalnie wykorzystując swoje możliwości i rozwijali zdolności,  walcząc z własnymi ograniczeniami. Zależy nam, aby rozwój młodych ludzi powierzonych naszej opiece przebiegał harmonijnie, dając im radość z dążenia do wyznaczonego celu. Każdy, kto pragnie się rozwijać, znajdzie dla siebie miejsce w naszej szkole.

Marta Markowska, nauczycielka języka angielskiego